راهنمای استقرار فریمورکها
راهنمای استقرار Node.js
نحوه استقرار برنامههای مبتنی بر نود جیاس.
پلتفرم ما به طور پیشفرض برنامههای Node.js را با بررسی وجود فایل package.json شناسایی میکند.
دستور بیلد (Build Command) به صورت پیشفرض npm run build در نظر گرفته میشود. شما میتوانید این دستور را در بخش تنظیمات به دستورات سفارشی (مانند yarn build یا pnpm build) تغییر دهید.
دستور اجرا (Run Command) نیز به صورت پیشفرض npm start است. میتوانید آن را به دستورات سفارشی نظیر node server.js یا pm2-runtime start app.js تغییر دهید.
شما میتوانید در متغیرهای محیطی، نسخه نود جیاس مورد نظر خود را با متغیر NODE_VERSION تنظیم کنید (مثلاً 18 یا 20).
مهم: برنامه شما حتماً باید ترافیک ورودی را روی پورتی که از طریق متغیر محیطی PORT به آن ارسال میشود گوش (Listen) دهد. در غیر این صورت برنامه در دسترس نخواهد بود.
راهنمای استقرار Python
استقرار فریمورکهای پایتون مثل Django و FastAPI.
برنامههای پایتون به کمک فایلهای استاندارد مدیریت وابستگی مانند requirements.txt، Pipfile یا pyproject.toml به طور خودکار تشخیص داده میشوند.
شما میتوانید با تعریف متغیر محیطی PYTHON_VERSION نسخه دقیق پایتون مورد نیاز خود را (مثلاً 3.11 یا 3.12) مشخص کنید.
دستور بیلد (Build Command) در پایتون معمولاً برای اجرای مواردی نظیر جمعآوری فایلهای استاتیک (python manage.py collectstatic —noinput) یا اعمال مایگریشنها استفاده میشود که میتوانید در داشبورد تنظیم کنید.
برای اجرای برنامههای وب پایتون، باید دستور اجرا (Run Command) را با استفاده از ابرکهای WSGI/ASGI استاندارد تنظیم کنید. (مثلاً gunicorn config.wsgi:application یا uvicorn main:app —host 0.0.0.0 —port $PORT).
توصیه اکید میشود که متغیرهای حساس مانند SECRET_KEY، اطلاعات اتصال به دیتابیس و توکنها را صرفاً در بخش متغیرهای محیطی داشبورد وارد کنید تا کدهای شما امن بمانند.
راهنمای استقرار Laravel
بهترین روش برای استقرار پروژههای لاراول.
پروژههای Laravel از طریق فایل composer.json به درستی شناسایی و پردازش میشوند.
در زمان استقرار، سیستم به صورت خودکار وابستگیهای سمت بکاند (از طریق composer install) و سمت فرانتاند (از طریق npm install و npm run build) را نصب و بیلد میکند.
شما میتوانید در دستور بیلد (Build Command) سفارشی، دستوراتی نظیر php artisan optimize یا php artisan migrate —force را اضافه کنید تا در فرآیند استقرار اجرا شوند.
شما میتوانید با تنظیم متغیر محیطی PHP_VERSION نسخه دقیق PHP خود را (مثلاً 8.2 یا 8.3) تعیین کنید.
پوشه public به عنوان ریشه (Document Root) سرویسدهی تنظیم میشود. لطفاً تنظیمات محیطی حیاتی مانند APP_KEY و اطلاعات دیتابیس را پیش از اولین استقرار در بخش متغیرهای محیطی وارد نمایید.
راهنمای استقرار Go
بیلد و اجرای سرویسهای نوشته شده با Golang.
سرویسهای Go به دلیل سرعت بالا و مصرف منابع پایین، یکی از گزینههای مناسب برای پلتفرم ابری هستند.
پلتفرم از طریق فایل go.mod ماژولها و وابستگیهای شما را شناسایی کرده و برنامه را به صورت پیشفرض با دستور go build بیلد میکند.
شما میتوانید با تعریف متغیر محیطی GO_VERSION نسخه دقیق زبان گو را (مثلاً 1.21 یا 1.22) مشخص کنید.
همچنین امکان شخصیسازی دستور بیلد (Build Command) و دستور اجرا (Run Command) از طریق داشبورد فراهم است.
فایل باینری تولید شده به عنوان پروسه اصلی اجرا خواهد شد. اطمینان حاصل کنید که برنامه شما روی پورتی که سیستم عامل در متغیر PORT در دسترس قرار میدهد، درخواستها را دریافت میکند.
راهنمای استقرار Ruby
استقرار برنامههای Ruby on Rails و Sinatra.
پلتفرم برنامههای روبی را با جستجوی فایل Gemfile شناسایی کرده و به صورت خودکار وابستگیها را با bundle install نصب میکند.
برای تعیین نسخه روبی، میتوانید از متغیر محیطی RUBY_VERSION استفاده کنید (مثلاً 3.2 یا 3.3).
اگر در حال استقرار یک برنامه Rails هستید، سیستم فرآیندهای asset compilation را مدیریت میکند. شما میتوانید دستور بیلد را در صورت نیاز برای اجرای مایگریشنها (مثلاً bundle exec rake db:migrate) تغییر دهید.
دستور اجرا (Run Command) برای اپلیکیشنهای وب معمولاً از طریق وبابرکهای Puma یا Unicorn انجام میشود و قابلیت تغییر دارد. فراموش نکنید متغیر محیطی RAILS_ENV را روی production تنظیم کنید.
راهنمای استقرار Rust
بیلد سرویسهای فوقسریع و امن با Rust.
پروژههای Rust از طریق فایل Cargo.toml تشخیص داده شده و با استفاده از دستور cargo build —release آمادهسازی میشوند.
شما میتوانید نسخه مورد نظر Rust را از طریق متغیر محیطی RUST_VERSION تعیین کنید.
امکان تغییر دستور بیلد (Build Command) برای اضافه کردن فلگها یا ویژگیهای خاص (features) و همچنین تنظیم دقیق دستور اجرا (Run Command) باینری خروجی وجود دارد.
فرآیند کامپایل Rust ممکن است به دلیل بهینهسازیهای عمیق (Release Profile) کمی زمانبر باشد، اما نتیجه نهایی یک باینری بسیار سریع و کمحجم است.
باینری تولید شده در محیط اجرایی ایزوله قرار میگیرد و باید برای دریافت درخواستهای HTTP روی پورت مشخص شده توسط سیستم (PORT) آماده باشد.
راهنمای استقرار React
استقرار برنامههای کلاینت-ساید (SPA) با ریکت.
برنامههای React که با Create React App یا Vite ساخته شدهاند، به طور کامل پشتیبانی میشوند.
پلتفرم برنامه شما را با دستور npm run build بیلد کرده و سپس پوشه خروجی (معمولاً build یا dist) را به عنوان سایت استاتیک (Static Site) روی یک وبسرور پرسرعت میزبانی میکند.
شما میتوانید نسخه Node.js مورد نیاز برای فرآیند بیلد را از طریق متغیر محیطی NODE_VERSION تعیین کنید.
همچنین اگر از دستور بیلد خاصی استفاده میکنید (مثلاً yarn build یا pnpm build) میتوانید آن را در بخش دستور بیلد (Build Command) تغییر دهید.
به دلیل ماهیت SPA (Single Page Application)، تمامی درخواستهای هدایتنشده (404) به صورت خودکار به index.html ارجاع داده میشوند تا Client-side Routing (مثل React Router) به درستی کار کند. از آنجا که این یک سایت استاتیک است، نیازی به دستور اجرا (Run Command) نخواهید داشت.
راهنمای استقرار Vue
استقرار برنامههای کلاینت-ساید با Vue.js.
پروژههای Vue.js که از طریق Vue CLI یا Vite ایجاد شدهاند، به محض استقرار بیلد میشوند.
دستور پیشفرض npm run build است و پوشه خروجی (مانند dist) استخراج شده و به عنوان سایت استاتیک (Static Site) بدون نیاز به سرور Node.js سرو میشود.
مانند سایر فریمورکهای جاوااسکریپتی، میتوانید نسخه نود برای بیلد را با NODE_VERSION و دستور بیلد را از پنل تنظیمات شخصیسازی کنید.
همانند React، پشتیبانی کامل از History API مرورگر برای مسیریابی (Vue Router) در سمت کلاینت از پیش پیکربندی شده است.
راهنمای استقرار Next.js
استقرار فریمورکهای ترکیبی و Server-Side Rendering.
برنامههای Next.js به طور خودکار شناسایی شده و بر اساس نوع خروجی (Static Export یا SSR) پیکربندی میشوند.
میتوانید نسخه Node.js سرور و بیلد را با متغیر محیطی NODE_VERSION تنظیم کنید.
اگر برنامه شما از نوع SSR است، دستور بیلد npm run build اجرا شده و سپس برنامه توسط دستور اجرا (Run Command) که پیشفرض آن npm start است، به عنوان یک سرویس Node.js روی پورت تعیینشده اجرا میگردد. امکان تغییر هر دو دستور از داشبورد فراهم است.
تمامی قابلیتهای Next.js نظیر API Routes و Image Optimization بدون نیاز به هیچ تنظیم اضافهای کار خواهند کرد.
راهنمای استقرار Astro
سایتهای فوقسریع محتوامحور با Astro.
فریمورک Astro نیز از هر دو حالت خروجی استاتیک (Static) و رندر سمت سرور (SSR) پشتیبانی میکند. سیستم ما به صورت خودکار پروژه شما را شناسایی و پیکربندی میکند.
شما میتوانید با تعریف متغیر محیطی NODE_VERSION نسخه مورد نیاز نود جیاس را برای فرآیند بیلد و اجرا تغییر دهید.
دستور پیشفرض بیلد npm run build است. در حالت استاتیک، خروجی پوشه dist از طریق وبابرکهای پرسرعت لبه (Edge) ما به عنوان سایت استاتیک (بدون نیاز به Run Command) سرو میشود.
برای حالت SSR (مانند استفاده از تطبیقدهنده Node)، سرویس پس از بیلد به عنوان یک برنامه پویا راهاندازی میگردد که میتوانید دستور اجرای آن (Run Command) را از داشبورد تنظیم کنید (مثلاً node dist/server/entry.mjs).
راهنمای استقرار Svelte
استقرار برنامههای کمحجم Svelte و SvelteKit.
پروژههای مبتنی بر Svelte معمولی و فریمورک SvelteKit به صورت بومی در سیستم شناسایی میشوند.
نسخه اجرای Node.js برای مرحله بیلد و ران را میتوان با تنظیم متغیر NODE_VERSION شخصیسازی کرد. همچنین امکان تغییر دستور بیلد (Build Command) مانند npm run build وجود دارد.
در SvelteKit، مطمئن شوید که از آداپتور (Adapter) مناسب (معمولاً @sveltejs/adapter-node برای برنامههای پویا یا @sveltejs/adapter-static برای سایتهای کاملاً ایستا) استفاده کرده باشید.
اگر از آداپتور نود (adapter-node) استفاده میکنید، برنامه شما باید به عنوان یک سرویس پویا اجرا شود که دستور اجرای پیشفرض (Run Command) معمولاً node build/index.js است و قابل تغییر از طریق داشبورد میباشد.
راهنمای استقرار Static Sites
میزبانی سایتهای HTML/CSS/JS خالص.
اگر هیچ فایل وابستگی (مانند package.json) در ریشه مخزن یافت نشود، پلتفرم برنامه شما را به عنوان یک سایت استاتیک خام (Raw Static Site) در نظر میگیرد.
در این حالت به طور پیشفرض هیچ فرآیند بیلدی اجرا نمیشود و تمام فایلهای موجود در مخزن مستقیماً روی وبسرور قرار میگیرند.
با این حال، شما همچنان این آزادی را دارید که یک دستور بیلد (Build Command) دلخواه تنظیم کنید تا اسکریپتهای خاصی (مثلاً شل اسکریپتها یا ابزارهای پایتونی تولید سایت استاتیک مانند MkDocs) قبل از سرو شدن سایت اجرا شوند.
این روش برای استقرار صفحات فرود (Landing Pages)، رزومهها، داکیومنتها و سایتهای استاتیک سفارشی بدون نیاز به فریمورک خاص ایدهآل است. برای سایتهای استاتیک نیازی به تنظیم دستور اجرا (Run Command) نیست.